العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)

221

بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)

به مرض رياء و خودنمائى نميشود و مرتكب بدعت‌ها براى جلب نظر ديگران و دستيابى به منافع دنيوى نخواهد شد : و همچنين جمله سوم يعنى اشتغال به عبادتهاى مقرره و برنامه‌هاى شرعى و انجام آنها براى اشتغال انسان كافى است و اشتغال به بدعت‌ها و كارهاى از پيش خود لازم نيست . 2 - كافى . از عده مشايخ . . . از ثعلبه از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود . لكل احد شره و لكل شره فتره فطوبى لمن كان فترته الى خير . براى هر كس رغبت و نشاطى است و براى هر نشاطى هم بالاخره سستى و بىرغبتى هست پس خوشا به حال كسى كه سستى و كم حالى او بخير و خوبى باشد . بيان خلاصه مطلب اينكه هر كس در ابتداء و اوائل امر نشاط و شوقى نسبت بعبادت دارد سپس تدريجا خسته و بيحال مىشود پس كسى كه در موقع فتره و سستى اكتفا به سنت نموده و بدعت‌ها را ترك نمايد و يا مستحبات زياد را ترك كند پس خوبا به حال چنين كسى ولى كسى كه فترت و سستى او را به ترك سنت و مستحبات بكشاند و يا اساسا به طرف ترك طاعت و واجبات برود و مرتكب معصيت شود و يا به طرف بدعتها رود پس واى به حال او و از حضرت باقر عليه السّلام روايت شده كه فرموده . هيچ كس خالى از شوق و سستى نيست همه كس اول شوق و رغبت دارد سپس منتهى به سستى مىشود . پس كسى كه فترت و سستى او به طرف سنت و دستور اسلام باشد هدايت شده و كسى كه فترت و سستى او به طرف بدعت باشد گمراه شده است . و اين حديث مؤيد آن معنائى است كه ما گفتيم . 3 - كافى . محمد بن يحيى از ابن عيسى از محمد بن سنان از ابى الجارود از حضرت باقر عليه السّلام كه رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود . ان هذا الدين متين فاوغلوا فيه برفق . و لا تكرهوا عباده اللَّه الى عباد اللَّه فتكونوا كالراكب المنبت الذى لا سفرا قطع و لا ظهرا أبقى . اين دين مقدس اسلام دينى است استوار و حكيمانه و با متانت ( دور از افراط و تفريط ) پس حركت دينى شما بايد با نرمش و اعتدال باشد . و شما عبادت الهى را در نظر بندگان خدا سنگين و ناپسند نكنيد ( كه با افراط و زياده‌روى در عبادت چنين بينشى در ديگران پديد مىآيد ) كه در نتيجه مانند راكب و سوارى خواهيد شد كه از اثر فشار بر مركب خود آن حيوان را خسته و كوفته كرده كه نهايتا نه راهى را طى كرده و نه پشت و گرده سالمى براى حيوان باقى مانده . بدن زخمى شده و رنجور گشته در عين حال مسافتى هم طى نشده است . و از طريق ديگر از محمد بن سوقه از حضرت باقر عليه السّلام نظير همين روايت نقل شده است .